Kazimierz I Odnowiciel

Żył w latach 1016-1058. Był synem Mieszka II i Rychezy(mama miała ciągoty do korony, chciała sterować Kazmierzem, najprawdopodobniej to ona wywiozła insygnia Mieszka II do cesarza, zapewniając tymsamym tron synalkowi). Ze względu na tragiczną sytuacje miedzynarodową jaka odziedziczył po ojcu, nidgy nie udało mu się koronować na króla(sprzeciw cesarza) figurował jedynie jako książe w latach 1039-1058.

Za młodu w 1026 (miał 10 lat) oddali go do klasztoru co by to się wydeukował. Po śmierci ojczulka matka Rychela zabiegała o przejęcie steru nad młodym władcą, za życia Mieszka była z nim ostro skłócona (stąd motyw z wywozem korony). W 1034 wygnano go z kraju, postanowił powrócić (z Węgier) w 1039.

Generalnie na starcie nie miał łatwo:

• W wielkopolsce nastąpił bunt przeciw kościołowi i możnowładcą, masowy nawrót do pogaństwa
• Na mazwoszu panoszył sie Miecław/Masław, gdzie uwtorzył swoje własne niezależne państwo
• Na pomorzu władzę przejęła lokalna dyastia
• W 1038-39 najazd na Polskę zrobiły Czechy a konkretnie Brzetysław I. Totalnie zjechał wielkopolskę i zabrał sobie ślunsk. Z gniezna pokradł relikwie, zniszczył budowle sakralne w poznaniu, zbeszcześcił grób mieszka.

W tej sytuacji Kazek udał sie po pomoc do cesarza, któremu nie podobały sie śmiałe poczynania Brzetysława czeskiego, ten dał mu wojsko i wsparcie finansowe. Kolejnym sprzymierzeńcem okazał się być ruski Jarosław Mądry (miał chłop zdrowie, żył 76 lat), Kazimierz wziął ślub z jego siostrą Marią Dobroniegną. Odnowiciel odbił sobie wielkopolskę i dawną ziemie wiślan z Krakowem. Miasto to nie było zrujnowane więc wlasnie tam utworzył on swoją główną siedzibę.

W 1047 razem z Jarosławem zaatakował mazowsze i usunął Miecława/Masława. 3 lata pózniej w 1050 wbrew woli cesarza zajął ślunsk, bojąc sie interwencji przestał szaleć i zawarł ugodę w Goslarze, spór o ślunsk został rostrzygnięty w 1054 przez cesarza, tereny te zostały przy Polsce ale była ona zmuszona do płacenia trybutu dla cesarza.

Kazkowi udało sie odnowić biskupstwo w Krakowie już w 1046, w 1055 arcybiskupstwo w Gnieźnie, zamiast utrzymywać stałą drużynę zapoczątkował on nadawanie rycerzon ziemi w zamian za służbę wojskową. Starania o odbudowanie kraju nadały mu przydomek Odnowiciel.