Macedonia i jej droga do hegemonii.

Macedonia i droga do hegemonii w świecie greckim Macedonia była państwem na uboczu, które nie uczestniczyło w cywilizacji polis. W potęgę militarną przekształcił je Filip II (360/359-336 r.p.n.e.) czyniąc reformy, które pozwoliły jego wojsku stać się najsilniejszą armią w basenie M. Egejskiego (zamiast hełmu skórzana czapka, zamiast zbroi watowany kaftan itd.. ogólnie łatwiej im się było poruszać i byli zwinniejsi). Stopniowo przez wiele lat Filipek zdobywał hegemonię w Grecji aż dochodzi do bitwy pod Cheroneją w 338 r.p.n.e. gdzie grecy nie dali rady super armii macedońskiej. Jednak panowanie macedońskie na Peloponezie nie zagrażało istnieniu polis, które nie musiały płacić danin królowi, wręcz odwrotnie, to król czasem musiał dokładać do tego interesu. W sprawach wew. Polis działały po staremu, król tylko pilnował, aby władzę sprawowali przychylni mu urzędnicy, za to w sprawach zew. decyzja należała do Filipa. Przejęcie władzy nad Grecją było warunkiem podjęcia akcji antyperskiej w Azji Mniejszej, którą zaczęła się niedługo przed śmiercią króla. 

Po śmierci Filipa pałeczkę przejmuje synek –Aleksander zwany później Wielkim. Potęga militarna zbudowana przez jego ojca posłużyła mu później przy zdobyciu Persji, ponieważ nie wprowadził zbyt wielu zmian w wojsku. Szybko podbił Persję, głownie w 4 wielkich bitwach : nad Granikiem 334 r.p.n.e. , pod Issos 333 r.p.n.e. , pod Gaugamelą 331 r.p.n.e. oraz oblężenie Tyru i Gazy 332 r.p.n.e. Dopiero na terenie Iranu błyskawiczna ekspansja terytorialna Macedonii zostaje zahamowana. Aleksander nie miał oporów by do swej armi rekrutować Persów i medów, również im powierzał niektóre ważne stanowiska cywilne (ponieważ zachował cały system administracyjny Persji) świadczy to o respekcie jaki budził oraz podziwie, który likwidował opory służenia wczorajszemu wrogowi.

                       

                            Imperium Aleksandra Wielkiego w 323 r.p.n.e.