Władysław I Herman

Władysław I Herman, urodzony najprawdopodobniej 1042 roku, zmarł 2 czerwca 1102. Władca Polski w latach 1079-1102.
Był synem Kazimierza I Odnowiciela i Marii (siostry Jarosława Mądrego).

Okres jego panowania oceniany jest jako osłabianie się państwa piastowskiego. Następują tendencje odśrodkowe, możnowładztwo umacniało się kosztem księcia (książę nigdy nie dążył do zdobycia korony). Faktyczną władzę sprawował palatyn Sieciech. Herman powrócił do płacenia trybutu Czechom za Ślunsk.
W latach 1097-1100 synowie Władysława:

• Zbigniew (Wielkopolska, Kujawy, ziemia sieradzko-łęczycka)
• Bolesław III Krzywousty (Małopolska, Ślunsk)

przy poparciu możnych obalili Sieciecha i wymogli na ojcu podział państwa na dzielnice. Herman zatem pizdeczka był, że tak się godził.  Co kto otrzymał? Patrz w nawias przy synku powyżej ^. Sam Władek wziął sobie Mazowsze i miał władzę zwierzchnią nad wszystkimi księstwami.

Herman próbował odbić z powrotem Pomorze, spalił nawet Gdańsk, ale bezskutecznie.

Był władcą słabym, z apatią, nie chciało mu się rządzić, nie ubiegał się o koronę. Niektórzy badacze twierdzą, że zmagał się z chorobą nóg w związku z czym to zabrało mu siły do rządzenia. Zmarł w 1102.

Bolesław II Śmiały

Bolesław II Śmiały (Szczodry, Srogi, Dziki, Wojowniczy), urodzony 1042, zmarł 1081 lub 1082 roku, książę polski w latach 1058-1076, król Polski w latach 1076-1079, pierworodny syn Kazimierza Odnowiciela i Marii (tej, z którą się hajtnął by z królem ruskim się dogadać, Jarosławem Mądrym? Maria była jego siostrzunią ;)).

Głównym celem jaki postawił sobie Bolesław Śmiały było wzmocnienie państwa polskiego poprzez aktywną politykę zagraniczną oraz zaprzestanie i zmniejszenie ekspansji niemieckiej.
W związku z tym wymyślił sobie, iż na tronach Rusi i Węgier będzie on utrzymywał sojuszniczych sobie władców, tak aby w razie W mieć wsparcie. Wizja taka wymuszała nierzadko interwencje zbrojne króla w tych państwach. W roku 1060 zorganizował on wyprawę do Węgier aby obsadzić tam na tronie swojego kandydata Belę I Benina (miał on powiązania z Piastami, bzyknął córkę Mieszka II i miał z nią sporo dzieci).

Równolegle w tym czasie w Europie trwał spór pomiędzy ówczesnym cesarzem Henrykiem IV, a papieżem Grzegorzem VII. Kłócili się o to kto będzie miał dominującą rolę w Europie. W sporze tym Polsza opowiedziała się wraz z Węgrami i Hiszpanią po stronie papieża. Powodem takiego działania ze strony Bolesława Śmiałego było z jednej strony osłabienie roli cesarza, a równolegle stworzenie sobie możliwości do koronacji. Dopiął swego i dzień po Wigilii, 25 grudnia 1076 w Gnieźnie został koronowany na królika Polszy.

Po koronacji zaplanował sobie wyprawę do Kijowa/Rusi i obsadzenie i tam swojego kandydata. Jak głosi legenda, kiedy żołnierze wraz z królem maszerowali w stronę Kijowa, ich kobiety dawały na lewo i prawo zarządcom majątków w kraju. Rycerze, gdy się o tym dowiedzieli postanowili bez zgody króla wrócić do kraju. Oburzony król postanowił zrezygnować z planowanej kampanii, wrócić do Polski i rozprawić się ze zdrajcami i niewiernymi żonkami.

Wg opowieści okropne kary jakie ich spotkały spotkały się ze sporą krytyką ówczesnego biskupa krakowskiego – Stanisława. Król miał w dupie oburzenie jakiegoś tam biskupa i skazał go na śmierć. Jak mawiają Stanisław był w opozycji przeciwko rządom Śmiałego, chciał jego wygnania. Stąd też “doczepił” sie do Bolesława II.

Fakt skazania biskupa krakowskiego Stanisława na śmierć podawany jest jako główny powód ucieczki Bolesława Śmiałego z Polski do Węgier. Było to w 1079 roku. Zmarł najprawdopodobniej otruty, na wygnaniu. Uważany za jednego z najbardziej utalentowanych władców PL z dynastii Piastów. hm…