Bolesław II Śmiały
4 marzec, 2007
Bolesław II Śmiały (Szczodry, Srogi, Dziki, Wojowniczy), urodzony 1042, zmarł 1081 lub 1082 roku, książę polski w latach 1058-1076, król Polski w latach 1076-1079, pierworodny syn Kazimierza Odnowiciela i Marii (tej, z którą się hajtnął by z królem ruskim się dogadać, Jarosławem Mądrym? Maria była jego siostrzunią ;)).
Głównym celem jaki postawił sobie Bolesław Śmiały było wzmocnienie państwa polskiego poprzez aktywną politykę zagraniczną oraz zaprzestanie i zmniejszenie ekspansji niemieckiej.
W związku z tym wymyślił sobie, iż na tronach Rusi i Węgier będzie on utrzymywał sojuszniczych sobie władców, tak aby w razie W mieć wsparcie. Wizja taka wymuszała nierzadko interwencje zbrojne króla w tych państwach. W roku 1060 zorganizował on wyprawę do Węgier aby obsadzić tam na tronie swojego kandydata Belę I Benina (miał on powiązania z Piastami, bzyknął córkę Mieszka II i miał z nią sporo dzieci).
Równolegle w tym czasie w Europie trwał spór pomiędzy ówczesnym cesarzem Henrykiem IV, a papieżem Grzegorzem VII. Kłócili się o to kto będzie miał dominującą rolę w Europie. W sporze tym Polsza opowiedziała się wraz z Węgrami i Hiszpanią po stronie papieża. Powodem takiego działania ze strony Bolesława Śmiałego było z jednej strony osłabienie roli cesarza, a równolegle stworzenie sobie możliwości do koronacji. Dopiął swego i dzień po Wigilii, 25 grudnia 1076 w Gnieźnie został koronowany na królika Polszy.
Po koronacji zaplanował sobie wyprawę do Kijowa/Rusi i obsadzenie i tam swojego kandydata. Jak głosi legenda, kiedy żołnierze wraz z królem maszerowali w stronę Kijowa, ich kobiety dawały na lewo i prawo zarządcom majątków w kraju. Rycerze, gdy się o tym dowiedzieli postanowili bez zgody króla wrócić do kraju. Oburzony król postanowił zrezygnować z planowanej kampanii, wrócić do Polski i rozprawić się ze zdrajcami i niewiernymi żonkami.
Wg opowieści okropne kary jakie ich spotkały spotkały się ze sporą krytyką ówczesnego biskupa krakowskiego – Stanisława. Król miał w dupie oburzenie jakiegoś tam biskupa i skazał go na śmierć. Jak mawiają Stanisław był w opozycji przeciwko rządom Śmiałego, chciał jego wygnania. Stąd też “doczepił” sie do Bolesława II.
Fakt skazania biskupa krakowskiego Stanisława na śmierć podawany jest jako główny powód ucieczki Bolesława Śmiałego z Polski do Węgier. Było to w 1079 roku. Zmarł najprawdopodobniej otruty, na wygnaniu. Uważany za jednego z najbardziej utalentowanych władców PL z dynastii Piastów. hm…
