Cesarstwo Rzymskie
6 marzec, 2007
„Komedia republiki”
Twórcą tego ustroju był Oktawian August. Krwawe wojny i zamieszki ułatwiły mu zadanie, ponieważ ludzie chcieli tylko pokoju, który dał im właśnie on. System stworzony przez Oktawiana był faktycznie monarchią, chociaż rządzący utrzymywał, że działa zgodnie z republikańska tradycją. Panujący miał w swym ręku armię, zarząd wielu prowincji, decydujący głos w senacie. Z republikańskich instytucji zniknęła najważniejsza-zdromadzenie obywatelskie. Została jednak druga równie ważna-senat, który był przez Augusta traktowany z respektem, a jego uprawnienia stopniowo wzrastały, bo przejmował rolę zgromadzenia. Cesarz dbał o uzyskanie poparcie w senacie przedstawiając swoje sprawy. Władcy pilnowali by do senatu wchodzili ludzie im lojalni, co nie zawsze się udawało.
Nowa elita cesarstwa
Bez senatu nie dało się kierować imperium, mieszkańcy byli tak przyzwyczajeni do rządów członków senatu, że usunięcie senatorów nie wchodziło w rachubę. Augustowi nie udałoby się jednak stworzyć stabilnego państwa gdyby nie otworzył dotąd zamkniętej grupy senatorów. W czasach cesarstwa obok starych członków w senacie zasiedli ludzie nowi: przedstawiciele arystokracji miast italskich, a za późniejszych cesarzy także z prowincji. Dopuszczenie do rządzenia elit innych miast było pierwszym warunkiem sukcesu, drugim zręczna polityka wobec miast. Jeśli wszystko szło dobrze cesarz pozwalał rządzić lokalnym władzom nie narzucając rzymskiego prawa i instytucji. W takiej sytuacji elity prowincjonalne nie miały powodów by angażować się w polityczne awantury i występować przeciw rzymskiemu panowaniu. Zresztą potęga rzymska była porażająca i tylko Żydzi wierząc, że Bóg wesprze ich w walce z bezbożnymi Rzymianami zaryzykowali 3 powstania stłumione w brutalny sposób.
Prowincje w czasach cesarstwa
Oktawian zachował podział imperium na prowincje, ale zmienił sposób zarządzania nimi. Częścią prowincji, w których nie potrzebna była interwencja wojsk, władali namiestnicy powoływani przez senat, tam gdzie stała armia rządy należały do ludzi cesarza. Oktawian zapoczątkował reformy mająca na celu poddanie namiestników kontroli i zmniejszanie samowoli urzędników
Najważniejszym zadaniem władzy była osłona granic. Na granicy europejskiej rzymscy namiestnicy mieli do czynienia z ludami barbarzyńskimi, na tyle niegroźnymi, że nie stanowiły realnego zagrożenia dla imperium, trzeba było tylko pilnować by nie zdobywali nowych terytoriów i nie rośli w siłę. Inaczej na wschodzie gdzie Rzym sąsiadował z królestwem Partów obejmującym Iran i Mezopotamię. Mimo swych rozmiarów nie był to groźny przeciwnik, gdyż częste wojny domowe o tron ułatwiały utrzymanie pokoju na wschodniej granicy.
Armia cesarstwa
Oktawian dokonał reformy armii, stała się ona armią zawodową, w której żołnierze służyli wiele lat. Trzon armii legiony rekrutowano wśród obywateli rzymskich( po skończeniu służby dostawali wysoką pieniężną odprawę często też nadział ziemi w prowincjach), skład wojsk posiłkowych stanowili nie-obywatele, którzy oprócz odprawy dostawali obywatelstwo rzymskie.
